Podstawy diety Atkinsa

Dieta Atkinsa jako rodzaj diety niskowęglowodanowej

Dieta Atkinsa, obok diety Protein Power, cyklicznej diety ketogonicznej, diety dr Lutza, diety Kwaśniewskiego, diety dr Ellisa i diety niskocukrowej, należy do niskowęglowodanowych programów żywieniowych. Główną zasadą diety niskowęglowodanowej jest spożywanie maksymalnie 100 gramów węglowodanów w ciągu dnia. Program przewiduje zastąpienie tego składnika m.in. tłustym mięsem i śmietaną oraz niewielką ilością owoców i warzyw.

Wielu lekarzy i ekspertów żywieniowych krytykuje tę dietę jako niebezpieczną dla zdrowia. Zwolennicy zaś maja zupełnie odmienne zdanie – stosując program przez krótki okres czasu można odnieść nie tylko korzyści zdrowotne, lecz także stracić na wadze.

Jedną z pierwszych publikacji na temat diety niskowęglowodanowej była wydana w 1869 roku książka Williama Bantinga „Letter of Corpulence”. Autor zastosował program żywieniowy na własnej skórze. Miało to miejsce zanim wynaleziono insulinę, więc dieta była wtedy zalecana głównie ze względów zdrowotnych, jako metoda leczenia cukrzycy.

Kobieta

Metoda niskowęglowodanowa z pewnością diametralnie różni się od typowych programów żywieniowych. Zwolennicy diety podkreślają, że ograniczenie ilości spożywanych węglowodanów ułatwia kontrolowanie poziomu insuliny i cukru we krwi. Prowadzi to do polepszenia metabolizmu a także zmniejszenia głodu, którego uczucie jest powszechne podczas stosowania diet ograniczających ilość przyjmowanych kalorii . Dieta niskowęglowodanowa polecana jest więc osobom cierpiącym na cukrzyce oraz tym, którzy chcą zrzuci zbędne kilogramy.

Teoria doktora Atkinsa

Aby lepiej zrozumieć zasady omawianej tu diety, warto zapoznać się z teorią Roberta Atkinsa. Amerykański kardiolog twierdzi (co potwierdza wiele badań naukowych), że osoby z nadwagą przyjmują zbyt dużo węglowodanów. Organizm człowieka w pierwszej kolejności spala cukry. Jeżeli będziemy przyjmować je w minimalnych ilościach, a przy tym spożywać głównie tłuszcze i białka, sięgnie on po zapasy zmagazynowane w tkance tłuszczowej i w ten prosty sposób zaczniemy tracić na wadze.

Proces, kiedy organizm w celu wyprodukowania energii spala tłuszcz zamiast glukozy, nazywa się kwasicą ketonową. Energia pozyskiwana jest wtedy z ketonów, czyli cząsteczek węgla tworzących się przez rozpad komórek tłuszczowych. W przypadku wystąpienia tego stanu, mamy znacznie mniejszy apetyt, dzięki czemu mniej jemy. Warto tutaj podkreślić, że spożywanie węglowodanów obecnych np. w słodyczach wcale nie zaspakaja głodu. Kto bowiem po ugryzieniu batonika nie ma ochoty na kolejnego kęsa? Inaczej jest w przypadku spożycia np. mięsa – po takim posiłku na długo czujemy się syci.

Oczywiście, kwasica ketonowa ma także negatywne skutki w postaci m.in. nieprzyjemnego oddechu czy wzdęć. Trudno jednak zaprzeczyć, że podczas stosowania diety Atkinsa można bardzo szybko schudnąć i pozbyć się cellulitu. Osoby stosujące ten program żywieniowy podkreślają także, że mają znacznie więcej energii.

Jedząc wysokowęglowodanowe posiłki narażamy się na nadmierną produkcję insuliny. To ona odpowiada za wchłanianie i przyswajanie składników odżywczych, w szczególności węglowodanów. Wydzielana do krwi insulina wpływa na szybkie wchłonięcie tego, co spożyliśmy. Niezużyte składniki odżywcze magazynują się w naszym organizmie i w ten sposób odkłada się w nim tłuszcz. Zdaniem doktora Atkinsa, stan kwasicy ketonowej pozwala organizmowi spalić ten nadmiar tłuszczu, zanim odłoży się on w postaci fałdek na naszym ciele. Omawiana dieta pozwala wiec także uregulować procesy metaboliczne.

Przeciwnicy diety Atkinsa podkreślają, że spożywanie dużych ilości tłuszczu niesie ryzyko podniesienia poziomu cholesterolu. Amerykański kardiolog odpowiada na te zarzuty stwierdzeniem, że w momencie uzyskania prawidłowej wagi sytuacja szybko się stabilizuje. Chociaż twórca diety nie mówił zbyt wiele o wadze ćwiczeń fizycznych podczas stosowania programu, dzisiaj ich znaczenie jest szczególnie podkreślane. Należy pamiętać, że dieta Atkinsa jest metodą budzącą wiele kontrowersji – z jednej strony kusi możliwością spożywania posiłków, o których podczas stosowania innych diet można tylko pomarzyć, z drugiej strony niesie pewne ryzyko dla zdrowia. Dlatego zachęcamy do zapoznania się z zaletami i wadami omawianego programu przed podjęciem decyzji o jego zastosowaniu.